قاب – چهار چوب زندگی نمایش فوتبال فوتبالیست

قاب – چهار چوب: زندگی نمایش فوتبال فوتبالیست امیر جعفری اخبار فرهنگی و هنری

گت بلاگز اخبار فرهنگی و هنری قرار نبود ترمیناتور باشم / آرنولد شوارتزنگر

آرنولد شوارتزنگر اتریشی- آمریکایی که بیش از ۴۵ سال پیش قهرمان پرورش اندام دنیا شد و بعد از چند بار سفر به آمریکا و کارهای هنری در آن سامان آخر در آنجا استقرار ی

قرار نبود ترمیناتور باشم / آرنولد شوارتزنگر

آرنولد شوارتزنگر: قرار نبود ترمیناتور باشم

عبارات مهم : زندگی

آرنولد شوارتزنگر اتریشی- آمریکایی که بیش از ۴۵ سال پیش قهرمان پرورش اندام دنیا شد و بعد از چند بار سفر به آمریکا و کارهای هنری در آن سامان آخر در آنجا استقرار یافت و بدون ذره ای اشراف بر زبان انگلیسی به عنوان یکی از ستاره های پولساز ژانر اکشن در آثاری چون «ترمیناتور یک و دو»، «فراخوانی کامل»، «دروغ های حقیقی»، «پاک کننده» و همچنین «Predator» درخشید ۷ سال بعد از آخر دادن به دوران ۸ ساله حضورش در پست فرماندار ایالت چندین و چند ملیتی کالیفرنیا آمریکا و بازی در فیلم هایی متعدد طی این مدت هنوز به دوران خوش قبل از سیاسی شدنش بازنگشته و در ۷۰ سالگی بعید است که هرگز برگردد ولی رسیدن به این سن خاص و پیری ای که حتی به رغم ورزیده ماندن بدن وی در وجود او منزل کرده هست، بهانه ای شد تا وی هفته پیش در مصاحبه ای با دو شبکه تلویزیونی آمریکا از ماندگارترین خاطرات سینمایی و فیلم های شاخص و محبوب خود سخن گوید و به روزهای خوش گذشته برگردد. وی گفت: چند فیلم با زندگی من عجین شده است اند و یکی از آنها «گرسنه بمان» محصول ۱۹۷۶ است که مرا با جف بریجز و سالی فیلد همبازی کرد و یک کمدی- درام جالب بود. من در سال ۱۹۶۹ در فیلم «هرکول در نیویورک» و در سال ۱۹۷۳ در «خداحافظی طولانی» کار رابرت التمن فقید هم بازی کرده بودم ولی «گرسنه بمان» تبدیل به چیزی نظیر نخستین فیلم واقعی من شد.

قرار نبود ترمیناتور باشم / آرنولد شوارتزنگر

دور از دوران اوج

آرنولد که در بازگشت به سینما از سال ۲۰۱۱ به بعد در آثاری قابل قبول ولی نه چندان درخشان مانند «ایستگاه آخر»، «نقشه فرار»، «خرابکاری» و البته تریلوژی «بدرد نخورها» کنار بقیه اکشن بازان پیر رویت شده است و حتی قسمت پنجم ترمیناتور و بازگشت به دنیای سارا و جان کانور دوران طلایی وی را تکرار نکرد، افزود: البته نخستین فیلم هالیوودی که رل اول آن را بازی کردم، قسمت اول «کنان عصر بربریت» محصول ۱۹۸۲ بود و جالب تر اینکه مرا واداشتند همه صحنه های پربرخورد را خودم بازی کنم و استدلال آوردند که یک هنرپیشه «بدل» با سایز و اندازه های من جهت بازی در صحنه های خطرناک این فیلم پیدا نکرده اند. «ترمیناتور یک» در سال ۱۹۸۴ و با کارگردانی هنرمندانه جیمز کامرون کانادایی زندگی مرا جهت هر لحظه عوض کرد. لابد نمی دانید که ابتدا قرار بود من نه رل مهم یعنی ترمیناتور و مسافری از دنیا بعدی بلکه نقش کایلی ریز را بازی کنم ولی به دلایلی در این قضیه عوض کردن ایجاد شد و رل ریز را به مایکل بین دادند و مرا تبدیل به ترمیناتور کردند. علت مهم اصرار خودم بر فرو رفتن در این قالب بود و کامرون از چند جهت مرا امتحان کرد تا آخر پذیرفت.

همسرم دیگر نیامد

آرنولد شوارتزنگر اتریشی- آمریکایی که بیش از ۴۵ سال پیش قهرمان پرورش اندام دنیا شد و بعد از چند بار سفر به آمریکا و کارهای هنری در آن سامان آخر در آنجا استقرار ی

شوارتزنگر که حتی در آن سالها هم با لهجه ای کاملاً بدوی و آماتوری به زبان انگلیسی محاوره می کرد، اینچنین ادامه داد: «Predator» با جان مک تیرنان بسیار زیاد از فیلم «کوماندو» مرا با ستاره های اکشن پیوند زد و آن هم در حالی که فیلم موضوعی فرازمینی داشت و از کاراکترهای فضایی و ناشناخته هم در متن قصه خود بهره می گرفت. اشتباه بزرگ من این بود که همسرم ماریا شرایور را که فقط چند روز از ازدواج مان می گذشت به محل فیلمبرداری در شهر مکزیکو بردم و او در همان جایی مستقر شد که اعضای گروه تولید فیلم بودند و چنان از بلبشو و تم ترسناک فیلم متوحش شد که پا به فرار گذاشت و دیگر به سر صحنه هیچ یک از فیلم های من نیامد.

کمتر چیزی مثل فیلم کمدی سال ۱۹۸۸ ایوان ریتمن به نام «دوقلوها» می توانست در آن مقطع از زندگی هنری آرنولد عجیب و نچسب باشد ولی مرد غول پیکر دنیا اکشن بعد از از بین بردن عنصر بیرحمی از واکنش‌ها سینمایی اش در این فیلم کمدی روبروی دنی دویتوی کوتوله هم حضوری قابل قبول داشت.

آرنولد در آخرهای زمستان ۲۰۱۸ می گوید: ریتمن یک آشپز حرفه ای هم است و ما هر روز نهار مهمان او در کابین اختصاصی اش در محل فیلمبرداری بودیم و من خوشمزه ترین پاستاها و کوفته قلقلی ها را در آنجا خوردم!

قرار نبود ترمیناتور باشم / آرنولد شوارتزنگر

از خوب تا بد

قسمت دوم ترمیناتور که حتی از قسمت اول هم بهتر بود و در سال ۱۹۹۱ عرضه و عنوان جنبی آن «روز قضاوت» بود آرنولد را به دنیای خشن اش برگرداند ولی او در این اکشن مجهز به اسپشیال افکت های شگفت انگیزتر علی رغم فیلم نخست نه کاراکتر بد ماجرا بلکه فردی بود که می کوشید جان کانور نوجوان را از گزند یک نابودگر مسافر از دنیا آینده مصون نگه دارد تا کانور بزرگ شود و ترمیناتورها را معدوم کند. کل دیالوگ های آرنولد در این فیلم از ۱۰۰ کلمه هم تجاوز نمی کرد ولی جملات تکرار شونده او مثل «من برمی گردم» به فولکلور سینما، پیوستند و تصویر محافظت او از ادوارد فرلانگ نوجوان در قالب کانور و البته فلز ذوب شونده و دوباره سخت شونده کاراکتر ترمیناتوری که از آن دنیا جهت از بین بردن کانور می آید، به مصادیق و نمونه های بزرگ تاریخ سینمای اکشن تبدیل شده است اند. آرنولد می گوید: حتی در یک فیلم سراسر اکشن کامرون و دوستانش فضا و دیالوگ ها را بسیار خوب تنظیم کرده بودند. این فیلم هرگز از یادها نمی رود و جهت من یک مناسبت ابدی است.

بانی فیلم

آرنولد شوارتزنگر اتریشی- آمریکایی که بیش از ۴۵ سال پیش قهرمان پرورش اندام دنیا شد و بعد از چند بار سفر به آمریکا و کارهای هنری در آن سامان آخر در آنجا استقرار ی

واژه های کلیدی: زندگی | کانور | آمریکا | کامرون | آمریکایی | سفر به آمریکا | اخبار فرهنگی و هنری

دانلود


دانلود فایل ها

نویسنده : getblogs